Het gemiste paaltje

Op deze morgen komen we tot de ontdekking dat we een paaltje gemist hebben. De Olavsweg is gemarkeerd met rode paaltjes met dit symbool erop. 

Soms staan ze op stenen of hangen ze in een boom.

Maar af en toe is er een stenen exemplaar. Daar staat dan op hoeveel kilometer het nog is naar Trondheim. We maken er steeds foto’s van. Bij de start 634 km, in Dovre 250 km, op de Dovrefjell 208 km en hier in Oppdal 153 km. Maar die laatste…die hebben we gemist… die staat bij de kerk èn niet in het dorp zoals wij verwachten.

Het gaat natuurlijk nergens over, maar toch zit het ons nogal dwars. Hoe kunnen we dat  verrekte paaltje nu over het hoofd hebben gezien?
Het kerkje is ruim 5 km lopen met dat ene pittige klimmetje. Vooral mijn knieën heb ik een rustdag beloofd. 

Gelukkig is er altijd JW met zijn systemen. Er gaat 1x per dag een bus en die stopt… wonder o wonder… vlakbij de kerk. Hij vertrekt om 13.15. Een perfecte tijd. 

En dus doen we eerst een rondje dorp, kopen een broodje en stappen op de bus. Het paaltje staat er… achter een bouwhek…  Kijk hier onze foto’s! 

Opgelucht halen we adem, de eer is gered, we kunnen onbekommerd onze pelgrimstocht vervolgen.

Zeer voldaan eten we ons broodje op een bankje, lopen op ons gemakje terug, halen een ijsje en lezen een boek op het balkon.

Zo gemakkelijk kan een vakantiedag zijn.