Langzaam

Zeven pelgrimswoorden worden ons aangereikt in de kapel van Fokstugu: vrijheid, eenvoud, rust, zorgeloosheid, langzaam, geloof en delen. Tijdens het ochtendgebed van 8 uur staat het woord ‘langzaam’ centraal. ‘Pelgrims hebben het tempo van een slak’, volgens de voorganger, die uit ervaring spreekt.

Dat is voor vandaag een waar woord. Want hoewel het qua hoogtemeters meevalt, is het pad vaak rotsig òf modderig. En dat heeft grote invloed op ons tempo. Tegelijkertijd is het een opnieuw een adembenemende mooie route. Een langzame slak heeft de tijd om veel waar te nemen. 

Zoals prachtige vergezichten over het dal, blauwe meren omgeven door moeras met veenpluis…

…en natuurlijk de hoogvlakte met overal het kenmerkende rendiermos en hei.

Bovendien een strakblauwe lucht, wie had dat kunnen denken!

Onderweg ontmoeten we met regelmaat onze medepelgrims Koen en Maaike uit België en het Duitse koppel. Op de nieuwe planken over een drassig stuk staat een echte pelgrimsbank waar mijn medepelgrims me moed inspreken voor de laatste 5,5 km (= 2 uur) tot eindbestemming Hageseter. Ik wil nu even liever een haas zijn.

We bereiken uiteindelijk allemaal deze drukke camping vol campers en gunnen ons een groot glas wijn, friet en biefstuk met appeltaart toe.

Welterusten!